Grupa novosadskih glumaca, predvođena ovog puta Ratkom Radivojevićem, svoj angažman rešava tako što svojim sugrađanima nudi malo smeha i zaborava. Postupak adaptacije Radivojević je shvatio pre svega kao mogućnost duhovite i nenasilne aktuelizacije komada iz drugog veka predhrišcanske ere i to metodom diskretne promene (pod)žanrovskog predznaka antičke komedije u, uslovno, komediju del arte. Radivojević je sačuvao osnovni zaplet komedije zabune, dodajući svemu tome malo renesansne raskošnosti i lascivnosti. U rediteljskom prosedeu Ratko Radivojević se trudio da scenskoj igri omogući privid lake i duhovite improvizacije trenutnog nadahnuća, pri čemu mu je svojski pomogla glumačka ekipa sa vrha top liste novosadskog glumišta. Bilo je to jedno razgaljujuće veče na novosadskom Štrandu, veče koje nam je, pored ostalog, pokazalo i kakvu prazninu u našim životima ovih dana ostavlja odsustvo pravog, relaksirajućeg, lekovitog smeha.
Darinka Nikolić, Dnevnik, Novi Sad
Letnju sezonu otvorio je Štrand-fest predstavom Spens-teatra “Braća blizanci”. Pokretač ovog projekta, adaptator, reditelj i glumac u predstavi je Ratko Radivojević a uz njega, uporedo s probama u maticnoj kući, ostvarili su ga neki od vodećih glumaca Srpskog narodnog pozorišta: Stevan Gardinovački, Vladislav Kaćanski, Lidija Stevanović, Aleksandra Ilić Pleskonjić, Predrag Momcilović...
Plautov tekst je tipična komedija zabune nastala na intrigi oko zamene braće blizanaca, a čine je tipizirane ličnosti rimskog pozorišta. Dodamo li ovome i jezičku atraktivnost komada koja se ogleda u upotrebi pučkih elemenata govora i vedre, sočne, ne retko trivijalne i vulgarne dosetke, onda je ocigledno zašto je izbor u ova tegobna vremena pao upravo na Plauta. Zabaviti i razonoditi igrom koja je na tragu komedije dell arte, ostvariti distancu prema svemu onome što nasilno upravlja našim životima. No, to nije sve. Njihova distanca je i duboko opravdana aktuelizacijom govornih fraza koje na stub parodičnog ismevanja stavljaju naše vreme, podvlačeći paralelu sa periodom građanskog rata o kome Plaut govori. Tako u ovoj postavci i braća Menehmi koja se traže i pronalaze uz mnogo nesporazuma, zabune, tuče i sveopšte buke, dobijaju aluzivna svojstva bratskih naroda koji to isto čine po čudovišnom Makijavelističkom scenariju najviše tragi-farsične vrste. Dobro došli i bolje Vas našli dragi glumci.
Dušica Pejović, Radio Novi Sad